Ina krijgt ondersteuning thuis

Ina: “Elke woensdagmiddag zitten we aan deze tafel en nemen we door wat er de afgelopen week goed ging, minder goed ging en waar ik hulp bij nodig heb. Bijvoorbeeld op groepsvakantie gaan: ik heb besloten niet meer op vakantie te gaan, omdat op vakantie gaan, samen met een groep, mij veel spanning geeft. Ik slaap in een hotel minder goed dan thuis en ik heb ook wat last van heimwee. Of ik ben bang dat ik de weg kwijtraak. Daar hebben we het dan samen over.”

“Lian luistert, helpt me de feiten op een rij te zetten en denkt met me mee over andere mogelijkheden. In plaats van op vakantie gaan, ga ik nu dagjes uit: ergens een ijsje eten, fietsen met een vriendin of naar een openluchtspel hier in de buurt. Ik hou van eropuit gaan. Deze dingen geven me ook veel plezier.”

Overzicht geeft rust
Lian: “Als ambulant begeleider help ik haar bijvoorbeeld om overzicht te houden over de post. We hebben duidelijke afspraken gemaakt over wie ze kan bellen: gaat de post over werk, belt ze haar broer, is er iets voor de huisarts, belt ze haar schoonzus, enzovoort.”

Ina: “Als ik paniek voel, heb ik de neiging om verschillende mensen te bellen, maar nu weet ik precies wie ik in welke situatie kan bellen. Dat geeft mij rust.”

Schrijven in een schriftje
Lian: “Ik help Ina bij wat ze op dat moment nodig heeft. De ene keer is dat heel praktisch, door op een rijtje te zetten wat de situatie is. Bijvoorbeeld de telefoon is kapot. Dan bedenken we samen hoe dat op te lossen. De andere keer luister ik vooral naar wat ze met mij wil delen. Ik help haar om bijvoorbeeld anders naar een situatie te kijken. Om de negatieve gedachtes die ze over zichzelf heeft, om te buigen naar positieve. Dat bespreken we dan samen en daar helpt het schriftje ook bij.”

Ina komt aanlopen met het schriftje: “Hierin heeft Lian een kalender gemaakt waarin ik per dag opschrijf wat ik heb gedaan en hoe ik dat heb ervaren. Dat herinnert mij aan de leuke momenten en helpt me te relativeren, in te zien dat er ook veel goed gaat. Als ik wat somber ben, pak ik het schriftje erbij en lees ik de goede ervaringen terug. Dat maakt me dan weer blij en dan denk ik: dat is me maar mooi weer gelukt!”