Ervaringsverhaal
"Ik wist na het meelopen: dit moet ik gewoon doen"
Jarenlang werkte Marlon in het familiebedrijf en deed ze de administratie, daarvoor werkte ze voor lange tijd in een drogisterij. Met het stoppen van het familiebedrijf, zocht ze naar iets anders. Ze hoorde veel enthousiaste reacties vanuit de gehandicaptenzorg in haar omgeving en nam eens een kijkje. Zonder ervaring in de zorg zette ze de stap naar Estinea. “Ik heb mij geen moment een leerling gevoeld,” zegt ze. Vanaf het eerste moment voelde ze zich welkom, alsof ze er al jaren werkte.
“Ik woon in Vragender, samen met mijn man en onze drie tienerkinderen. Toen we stopten met de varkenshouderij dacht ik: wat wil ik nu? Het contact met mensen en het kunnen bijdragen aan hun dag trok me altijd al. Via via hoorde ik verhalen over de gehandicaptenzorg en ik mocht een paar dagen meelopen. Ik kwam elke keer weer enthousiast thuis. "Ik wist toen al snel, dat dit was wat bij mij zou passen".
Meelopen en ontdekken
Alles was nieuw. Toch voelde het meteen goed. Bewoners en collega’s waren blij dat ze er was en dat enthousiasme werkte aanstekelijk. Marlon keek bij verschillende organisaties mee voordat ze een keuze maakte. “Wat me bij Estinea vooral aansprak, was het vertrouwen in de teams, de zelfstandigheid en de manier waarop mensen samenwerken. Dat voelde meteen goed en gaf me vertrouwen om de stap te zetten.”
Terug naar school
Naast het werken gaat Marlon één dag per week naar school. Dat was in het begin flink wennen. “Je moet weer in een ritme komen en er komt veel informatie op je af. Ik legde de lat voor mezelf best hoog, maar nu plan ik vaste momenten voor school en daarna laat ik het los. Dat geeft rust. En eerlijk? De schooldag is ook gewoon gezellig. De klas is leuk, er is veel interactie en herkenning en het voelt ook een beetje als een uitje".
Kleine dingen maken het verschil
In haar werk merkt Marlon dat het de kleine dingen zijn die het verschil maken. “Waar ik energie van krijg? Van een glimlach of een knuffel van een bewoner. Dat iemand blij is dat jij er bent. Goede zorg betekent voor mij luisteren naar de bewoners en kijken wat ze nodig hebben. Soms help je, soms laat je juist iemand zelf iets doen. Het draait om aandacht en verbinding, en niet alleen om de handelingen.”
Vertrouwen opbouwen
Ze is trots op het vertrouwen dat bewoners en collega’s haar geven. “Bewoners vertellen mij dingen in vertrouwen, en collega’s zeggen: probeer het maar, dat kun jij wel. Dat geeft een goed gevoel en motiveert om het elke dag weer goed te doen.”
Leren van spannende momenten
Zelfs van spannende momenten kun je leren. “In het begin was er een situatie met agressief gedrag. Dat vond ik heftig, maar ik zag ook hoe rustig en professioneel het team bleef. Hoe ze samen met de bewoner de situatie oplosten, daar leer je zoveel van.”
Je plek vinden
Het wennen aan een nieuwe plek en ritme duurde even, maar inmiddels voelt ze zich volledig thuis. “Het werk was soms rustiger dan ik hiervoor gewend was. Bewoners zijn namelijk erg zelfstandig en het was zeker in het begin aftasten waarin ik hen het beste kan ondersteunen. Ik ben iemand van aanpakken, maar juist door rustig te observeren ontdek je wat iemand nodig heeft. En wat daarbij het beste werkt. Elke collega doet dat op zijn/haar eigen manier en daar leer je van. Ik heb me hier ook geen moment een leerling gevoeld. Vanaf dag één hoorde ik erbij en voelde ik me welkom.”
Advies aan twijfelaars
“Mijn advies aan twijfelaars? Doe een dagje ervaring op en kijk hoe het voelt. Misschien kan er uiteindelijk ook eens iemand met mij meelopen. Ik ben net zo enthousiast als de personen die mij destijds hebben laten meelopen. Proef de sfeer en voor je het weet werk je misschien ook wel bij Estinea.”