“Ik wist meteen: hier worden mensen gezien.”

“Hiervoor werkte ik als audicien, maar daarvoor heb ik verschillende dingen gedaan, zoals het werken in winkels en als onderwijsassistent. “Het was een zoektocht. Ik voelde al een tijd dat ik iets anders wilde. Ik wilde werken met mensen, meer betekenisvol.”

Hij begon rond te kijken en kwam via de website van Estinea terecht bij de open dag. “Dit sprak mij meteen aan. Dus ik dacht: ik ga gewoon eens kijken of dit iets voor mij is.”

Tijdens de open dag bezocht Robert verschillende locaties. “Ik heb echt breed gekeken. Wat me meteen opviel was de rust. En vooral: bewoners werden gezien.”

Een moment dat hem bijbleef, was onverwacht simpel. “Ik werd rondgeleid door iemand en pas later hoorde ik dat dit is een bewoner van de locatie was. Dat vond ik mooi, omdat iedereen echt bij kan dragen. Dat voelde meteen goed.”

Een warme, chaotische eerste dag

Zijn allereerste werkdag weet hij nog goed. “Het was best chaotisch. Er speelde van alles op de locatie. Maar ik werd overal in meegenomen. Ik voelde me welkom.”

Bewoners reageerden allemaal anders: sommigen nieuwsgierig, anderen wat afwachtend. “Dat vond ik mooi, maar ook lastig. Je moet leren lezen wat iemand nodig heeft.”

Wat hem misschien nog wel het meest verraste, was hoe sterk de samenwerking is. “Ik had tijdens de open dag al gezien dat er fijn werd samengewerkt, maar in de praktijk is dat nog sterker. Met bewoners én met collega’s. Iedereen mag zijn wie hij is. Er wordt gelachen, maar ook echt goed met elkaar gesproken.” Ook de zelfstandigheid van bewoners verraste hem. “Ik dacht dat ik veel zou moeten regelen. Maar vaak gaat het juist om aansporen, vertrouwen geven, dat zetje in de rug. Dat vond ik heel leerzaam.”

Leren in de praktijk

Robert volgt nu de BBL-opleiding tot persoonlijk begeleider. “Ik leer vooral door te doen. Natuurlijk komt school erbij, maar het echte leren gebeurt op de werkvloer.” Wat hij mooi vindt, is dat er ruimte is voor je eigen stijl. Zo ontwikkel ik mijn eigen manier van werken. Dat leer je niet uit een boek.”

Dat boekenwijsheid soms tekortschiet, merkte hij al snel. “In boeken staat niet het maatwerk. Niet hoe verschillend mensen zijn. Ik heb de afgelopen maanden veel geleerd van bewoners en collega’s.”

Grenzen, groei en vertrouwen

Soms vindt hij het ook lastig. “Bewoners moeten mij natuurlijk andersom ook leren kennen. Dat is net zo goed ook even zoeken: wat zijn de afspraken, hoe ga je daarmee om?” Maar juist dat hoort erbij, merkt hij.

Hij werkt nu vooral dagdiensten en staat op het punt zijn eerste slaapdienst te draaien. “Het onregelmatige werkt voor mij verrassend goed, ook privé.” De eerste vier maanden was hij boventallig. “Dat vond ik heel fijn. En nu mag ik al zelfstandig werken en dat voelt als een groot compliment.”

Een bijzonder moment met een bewoner staat hem nog helder bij. “Een één-op-één moment. Eerst was diegene heel gesloten. We zijn samen naar de HEMA geweest, hebben gepraat en daar ontstond een klik tussen ons, waardoor ons contact opener werd. Dat blijft je bij.”

Waarom de gehandicaptenzorg?

De keuze voor de gehandicaptenzorg komt niet uit het niets. “Jaren geleden was ik in Suriname, bij een huis voor mensen met een beperking. Daar zag ik dat mensen niet altijd gezien werden zoals ze zijn. Terwijl iedereen talenten heeft. Dat heeft me geraakt.” Hij wil graag onderdeel zijn van dat stukje: mensen versterken in wat ze kunnen. “Vertrouwen geven. Iemand verder helpen.”

Spannend, maar de moeite waard

De stap naar een BBL-opleiding vond hij spannend. “Je zegt een vaste baan en inkomen op. Mijn salaris ging iets omlaag. En het onregelmatige… ja, dat is even schakelen.” Maar hij is duidelijk: “Het past bij me. Het zit helemaal goed.” Ook school was weer even wennen. “Je moet veel zelf doen, eigen verantwoordelijkheid nemen. Dat was in het begin lastig. Maar het groeit.”

Wat hij twijfelaars wil meegeven? “Je krijgt bij Estinea de ruimte en begeleiding. Je staat er niet alleen voor. Je doet het samen: met collega’s, manager en praktijkbegeleider. Als je vragen hebt, word je geholpen.” Hij glimlacht: “En het werk is gewoon heel leuk. Ik zou het iedereen aanraden.”

Vooruitkijken

Hoe hij de toekomst ziet? “Ik zie mezelf hier nog jaren werken. De opleiding afronden, aan de slag als persoonlijk begeleider. Waar precies, dat weet ik nog niet. En dat is juist het mooie, want ik mag dat ontdekken.”

“Ik ben blij dat ik deze stap heb gemaakt. Dat ik mijn vorige baan heb opgezegd. Als je twijfelt: ga kijken. Echt. Net als bij mij kan één moment genoeg zijn om te voelen: dit klopt.”